إنَّ الحْمدَ ِللهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِهِ الله ُفَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَ مَنْ يُضْلِل فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَأشهَدُ أَنْ لاَ اِلَهَ اِلاَّ الله وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأشْهَدُ أَنَّ محمدا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونََ 
يَاأَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا 
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا

Falënderimi i takon All-llahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon All-llahu s'ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s'ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s'ka hyjni tjetër përveç All-llahut , i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.
"O ju që keni besuar, keni frikë All-llahun me një frikë të denjë dhe mos vdisni, pos duke qenë muslimanë!" (Ali Imran: 102)
"O ju njerëz! Keni frikë Zotin tuaj që ju ka krijuar prej një veteje dhe nga ajo krijoi palën e saj, e prej atyre dyve u shtuan shumë burra e gra. Dhe keni frikë All-llahun që me emrin e Tij përbetoheni, ruajeni farefisin, se All-llahu është Mbikqyrës mbi ju." (En-Nisa:1)
"O ju besimtarë, keni frikë All-llahun dhe thuani fjalë të drejta. Ai (All-llahu) ju mundëson të bëni vepra të mira, jua shlyen mëkatet e juaja,e kush respekton All-llahun dhe të Dërguarin e Tij, ka shpëtuar me një shpëtim të madh." (El-Ahzab:70:71)
Thënia më e vërtetë është thënia e All-llahut, kurse udhëzimi më i mirë - udhëzimi i Muhammedit sal-lall-llahu 'alejhi ve sel-lem. Veprat më të këqia janë ato të shpikurat, çdo shpikje është bid'at dhe çdo bid'at është lajthitje, e çdo lajthitje çon në zjarr...

Të gjithë jemi dëshmitarë se shoqërinë tonë e ka kapur ndryshku dhe në disa raste është infektuar me sëmundje aq të rrezikshme, saqë janë edhe vdekjeprurëse.

Ajo që neve na brengos shumë është fakti se në anën tjetër nuk ka kush e alarmon gjendjen dhe situatën, nuk ka kush tregon se fati i atyre që infektohen me këto sëmundje është degjenerimi dhe shkatërrimi total.

Këtë rol më së miri e kanë luajtur pejgamberët, të gjithë ata, janë munduar të alarmojnë popujt e tyre se nëse vazhdojnë në rrugën e shtrembër dhe në ato avaze, detyrimisht do tu vijë shkatërrimi në dynja, e mos të flasim për dënimin e dhembshëm që i pret në ahiret.

Sot, pejgamberët nuk janë gjallë, andaj këtë rol duhet ta luaj secili të cilit Allahu, subhanehu ve teala, i ka dhënë ndonjë post apo vend me përgjegjësi. Andaj prindi, arsimtari, drejtori, hoxha, haxhiu, intelektuali, të gjithë këta duhet të jenë vazhdimisht të zgjuar dhe syçelë karshi fenomeneve dhe dukurive të reja degjeneruese dhe të alarmojnë popullin tonë se ato janë me pasoja të hatashme.

Një shok i Pejgamberit, sal-lall-llahu aljehi ve sel-lem, tregon se ka lidh një besëlidhje të madhe me Pejgamberin, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, për disa gjëra të mëdha, e cilat ishin ato, ishin namazi, zekati dhe këshillimi dhënë çdo myslimani.

Besëlidhja zakonisht bëhet për gjëra të mëdha, besëlidhja bëhet për beteja të rënda ku duhet rrezikuar edhe jetën, kurse ky shok i Pejgamberit bëri besëlidhje për të falë namazin, për të dhënë zekatin dhe për të këshilluar secilin mysliman, që tregon se roli i këshillimit është një rol shumë i madhe dhe me efekt shumë të madh në mesin e myslimanëve.

Për këtë shkak Pejgamberi, sal-lallahau alejhi ve sel-lem na ka treguar se e tërë feja rumbullakësohet dhe grumbullohet ne këshillë duke thënë:

“Feja është këshillë”, për kënd, i thanë shokët Pejgamberit, sal-lall-llahu aljehi ve sel-lem? Tha: Për Allahun, për Pejgamberin, për Kuranin, për prijësit e myslimanëve dhe për masën e gjerë". (Buhariu).

Këshilla duhet dhënë secilës shtresë të myslimanëve, nuk duhet bërë dallim mes atij që din dhe atij që nuk din, mes atij që ka pushtet dhe atij që s'ka pushtet, mes atij që ka ndonjë rol të madh në shoqëri dhe atij që s'ka ndonjë rol në shoqëri, sepse vetëm kështu ne mund të përmirësojmë shoqërinë tonë dhe ta stolisim me vlera.

Qëndrimi indiferent, sikurse e bëjnë shumë njerëz, edhe ata që janë të thjeshtë, po edhe ata që quhen intelektual dhe kanë tituj shkencor, do të jetë i dëmshëm sa për ata që degjenerohen aq edhe për ne që sillemi vetëm sikur tifozët në ndeshje të ndryshme sportive. Pasojat e gabimeve dhe mëkateve do të na kaplojnë të gjithëve.

Këtë shumë bukur e ka treguar Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem në një hadith ku në mënyrë figurative na e sqaron këtë gjë duke thënë:

“Shembulli i atyre që urdhërojnë në të mirë dhe ndalojnë nga e keqja është shembulli i një populli që ka hipur në anije. Anija është mbushur me njerëz edhe brenda edhe mbi. Ata që ishin brenda anijes kur kishin nevojë për ujë hipnin lartë dhe merrnin ujë. Kjo u përsërit disa herë. Andaj dikush prej atyre që ishte brenda tha: mos ti bezdisim njerëzit vazhdimisht duke hipur e zbritur, por ta bëjmë një vrimë këtu poshtë e të marrim ujë nga këtu. Pastaj thotë Pejgamberi, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: poqë se këta që janë lart i lejnë këta që janë poshtë të veprojnë si dëshirojnë ata, do të fundosen edhe ata që janë lartë edhe ata që janë poshtë”. (Buhariu).

Pra, intervenimet tona me këshilla edhe pse në fillim i ruajnë ata që i këshillojmë por në fund na ruajnë edhe neve nga fundosja e anijes!

Pa dyshim se muaji i bekuar i Ramazanit ishte një shans shumë i mirë për të kryer këtë detyrë dhe për të vjelë frutat e këshillës sepse njerëzve u zbuten zemrat dhe pakësohet ndikimi i djallit të mallkuar. Por kjo assesi nuk domethënë se ne pas Ramazanit duhet t'i kthehemi avazeve të vjetra dhe të vazhdojmë letargjinë tonë dhe të presim vazhdimisht dikë i cili do të na i rregullon punë tona!

I lumtë atij që këshillon e mjerë për atë që vetëm ankohet dhe qorton e asgjë nuk ndërmerr!

Bekir Halimi

Bekir Halimi,
7.10.2008