2008 (Nr.55)

Personalitete të dalluara islame, sunij dhe shia, numri i të cilëve arrin 138, i dërguan një letër Papës dhe disa personaliteteve të mëdha krishtere në botë. Në atë letër iu drejtuan me emrat dhe titujt më të dashur për ta. Kjo letër ishte dërguar – siç thekson letra – me rastin e Fitër Bajramit të këtij viti dhe mbante emrin: "Fjalë e drejtë midis nesh dhe jush".

Shumë prej tyre e mirëpritën këtë letër, ndërsa Papa as që ktheu përgjigje, u mjaftua që me këtë çështje të merret përgjegjësi për dialog ndërfetar në Vatikan. Ky përgjegjës, kardinali Xhon Luj Tiran, për një gazetë të përditshme katolike në Francë, 26 Tetor (d.m.th. trembëdhjetë ditë pasi u dërgua kjo letër) thotë: "Sinqerisht, të bëhet dialog i vërtetë me myslimanët është çështje e rëndë, sepse ata Kur'anin e besojnë se është fjalë e Zotit, madje edhe çdo shkronjë. Myslimanët nuk pranojnë që me thellim të polemizohet rreth Kur'anit, sepse besojnë se ai është shkruar me diktim nga Allahu. Sipas këtij komenti as që kemi mundësi të polemizojmë rreth çështjeve të besimit".[1]

Falënderimi i takon Allahut,Zotit të gjithë botrave i Cili urdhëroi në nxitim për punë të mira dhe qortoi nga humbja e kohëve dhe viteve, dëshmoj se nuk i takon adhurimi askujt tjetër pos All-llahut  i Cili është Një i pashoq në rububijen dhe uluhijen e Tij dhe i pashoq në emrat dhe cilësitë e Tij, po ashtu dëshmoj se Muhamedi është rob dhe i dërguari i Tij, i cili inkurajoj në nxitim për prani në bashkim dhe shoqëri, lavdërimet e Allahut qofshin mbi te,familjen dhe shokët e tij të cilët garuan  në vepra të mira.

Allahu subhanehu ve teala thotë: "Nxitoni drejt faljes nga Zoti juaj dhe xhenetit të gjerë sa qielli dhe toka, i cili është përgatitur për ata që besuan Allahun dhe të dërguarit e Tij. Kjo është mirësi që Allahu ia jep kujt të dojë, Ai është bamirës i madh". (Hadid 21)

Urtësia është dhuratë nga All-llahu i madhëruar, ia dhuron kujt të dojë nga robërit dhe eulijave Tij. Urtësia nuk është gjë që përfitohet  pa mësim prej pejgamberëve. Robi nuk është i urtë, përpos nëse nuk i përcjellë rrugët e përfitimit të urtësisë dhe poashtu nuk mundë ta përfiton urtësinë përpos nëse nuk janë të nxjerura nga Kur,ani dhe suneti. Kur të përputhet muslimani me rrugët e urtësisë, kjo nuk e nxjerë nga ajo që quhet dhuratë nga All-llahu i madhëruar sipas thënies të All-llahut: “Ai ia dhuron urtësinë atij që do, e kujt i është dhënë urtësia, atij pra i është dhuruar mirësi e madhe, përveç të mençurve këtë nuk e kupton kush “ Bekare 269 që do të thotë se Ai është nderuar dhe i ka dhënë hajr të madh me vlerë të madhe, me dobi të madhe. Për këtë shkak disa dijetarë, nga fjala “i është dhuruar mirësi e madhe “ e kanë shpjeguar se dhënia e urtësisë është hajr i dynjasë dhe çka ka në të krejt. 

Vërtetë, korrektësia ndaj kundërshtarit si dhe bashkëmendimtarit është shumë madhështore e këtë nuk e bën askush në formë aq të mirë pos ehlu suneti, të cilët i nënshtrohen fjalës së Allahut xhele shanuhu në librin e Tij:

“Thuaj: Allahu më urdhëroi mua drejtësinë”. (El Araf 29)

Dhe fjalës së Dërguarit tëTij: ”Kush falë namazin tonë, drejtohet nga kibla jonë dhe ha ushqimin tonë (atë që ne therim), ai është musliman i cili ka garancën e Allahut dhe të Dërguarit të Tij, e mos e thyeni (ose prishni)  garancën e Allahut”.(1)