Si e shikon Islami njerëzimin, a nxit Islami në dashuri dhe respekt për ta, si qenie njerëzore, pa marrë parasysh fenë apo prejardhjen e tyre?

Falënderimi dhe lavdërimi qofshin për Allahun:

Së pari: Islami e vështron njerëzimin përplot mëshirë e dashuri, ndryshe s’mund të jetë, sepse feja Islame është feja e fundit e zbritur nga Allahu. Të gjithë njerëzit urdhërohen ta përqafojnë këtë fe, e cila iu shpall njeriut më të mëshirshëm, Muhamedit, lavdërimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të: “E ne të dërguam ty vetëm si mëshirë për të gjitha krijesat.” (Enbija: 107)

Skeptikët janë përpjekur gjithnjë ta nënvlerësojnë Kuranin Fisnik dhe janë munduar të tregojnë, se ajo që gjendet në të është në kundërshtim me shkencën dhe faktet e zbuluara shkencore, dhe që është i mbushur plot me legjenda dhe tregime, të cilat janë larg nga e vërteta, realiteti dhe logjika shkencore. Si shembull dhe argument të pohimeve të tyre përmendin tregimin kuranor për djelmoshat e shpellës (kaptina Kehf). Në lidhje me këtë ndodhi bëjnë këto pyetje: Si është e mundur që djelmoshat të flenë kaq shumë vjet,

Aishja, Allahu qoftë i kënaqur me të, na përcjell se e ka dëgjuar Profetin, sal-lallahu alejhi ue selem, duke thënë:

“Butësia kudo që gjendet ajo zbukuron, ndërsa kur largohet nga çdo gjë, ajo veçse e shëmton”.

Këtë hadith me këtë tekst e shënon imam Muslimi në Sahihun e tij nr. 2594. Kurse me tekste të përafërta në kuptim e shënojnë edhe imam Buhariu, nr. 6030, gjithashtu Muslimi, nr. 2592, Tirmidhiu, nr. 213 me sened të saktë,  Ahmedi, 6/104, të cilin e saktëson Albani në “Sahiha” nr. 523.

BISMILAHI RAHMANI RAHIM

KUL JA EJJUHEL KAFIRUN. LA AËBUDU MA TAËBUDUN. UE LA ENTUM ABIDUNE MA AËBUD. UE LA ENE ABIDUN MA ABEDTUM. UE LA ENTUM ABIDUNE MA AËBUD. LEKUM DINUKUM UE LIJE DIN

Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!

“Thuaj: “O ju jobesimtarë! Unë nuk adhuroj atë që ju e adhuroni! As ju nuk jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj! Dhe unë kurrë nuk do të jem adhurues i asaj që ju adhuroni! Por edhe ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj! Ju keni fenë tuaj, e unë kam fenë time!”

Kjo sure është emërtuar Kafirun – kaptina mbi jobesimtarët.

Për t’u bërë një punë nevojiten dy gjëra: vullneti dhe forca. Nëse pyetni se cila prej tyre është më e rëndësishme, atëherë pa kurrfarë mëdyshje deklaroj se vullneti është më thelbësori. Përse? Për arsye se njeriu, kur dëshiron të arrijë diçka, është vullneti ai që e shtyn në rrugën e duhur për të gjetur mjetet dhe mënyrat e duhura, ashtu siç vepron ai që është i uritur dhe nuk ka as kafshatën e gojës.

Në numrin e kaluar e kemi theksuar, se mund të shkojë mendja se banka islame (e cila nuk merret me kamatë) është e mangët në kryerjen e shumë aktiviteteve bankare, porse faktet tregojnë që bankat islame bëjnë shumë punë dhe ofrojnë shumë shërbime madje ua tejkalojnë bankave konvencionale, duke hyrë thellë si një partner në sektorin e investimeve, gjë e cila reflektohet pozitivisht në rritjen e ekonomisë kombëtare.