Ebu Kilabe (Allahu e mëshiroftë), rrëfen:
“Ndodhesha me një grup në Sham dhe dëgjova një burrë duke thënë: ‘I mjeri unë prej Zjarrit!’
U afrova tek ai dhe pashë një burrë pa krahë, pa këmbë, i verbër, i shtrirë me fytyrë për tokë.
I thashë: ‘O rob i Allahut, çfarë ke?’
Tha: ‘Kam qenë nga ata që sulmuan shtëpinë e Uthmanit në ditën e rrethimit. Kur iu afrova, doli gruaja e tij dhe unë e godita me shuplakë. Uthmani më pa dhe tha:
“Allahu t’i humbtë duart e këmbët, t’i verboftë sytë dhe të futtë në Zjarrin e Xhehenemit.”
Një dridhje e fuqishme më kapi dhe ika me nxitim nga frika e lutjes së tij.
Kur arrita në këtë vend ku jam tani, natën më erdhi dikush dhe ma bëri çfarë po sheh – Allahu ia pranoi lutjen, dhe nga ajo që ka mbetur është vetëm Xhehenemi.’
Ebu Kilabe thotë: “Desha ta shkelja me këmbën time dhe i thashë: ‘Larg prej teje, shkofsh i shkatërruar!’”
(Karamatet e Evliave – Laleka’i, nr. 132)
Nga arabishtja: Agim Bekiri
19/04/2025
