“Askush nga ju të mos jetë mendjelehtë (pa parime, pa vullnet), e të thotë: Unë jam me njerëzit nëse bëjnë mirë, unë bëj mirë, e nëse ata bëjnë keq, edhe unë bëj keq, por përqëndrohuni që nëse njerëzit bëjnë mirë, ju duhet të bëni mirë , e nëse bëjnë keq, ju mos u bëni padrejtësi.
Personaliteti i një muslimani duhet të jetë i formësuar që të jetë i dalluar, ta përdorë logjikën dhe urtësinë, e të mos jetë një pasues i verbër, të mos shkon pas secilit, pa menduar.Nëse kështu vepron, kjo paraqet një rrezik të madh si për individin edhe për shoqërinë, ngase njeriu vepron pa menduar e pa logjikuar.Por, qëndro i vendosur në vepra të mira, pa marrë parasysh çfarë veprojnë njerëzit, e kur ata bëjnë keq mos e merr si jusifikim për të vepruar keq, e keqja e harami mbetet haram sikur i gjithë njerëzimi të veprojë, e secili veçmas do të jep llogari para Allahut.
- Allahu e do të mirën dhe e urren të keqen.
- Nuk arsyetohet njeriu me faktin se gjithë ashtu veprojnë
- Ligjet e Allahut (hallalli dhe harami) nuk ndryshojnë sipas dëshirës së njerëzve, kohës e vendit.
E transmeton Tirmidhiu nga Hudhejfe ibën Jeman dhe thotë hadithi është: Hasen Garib.
Transmetohet edhe nga Ibën Omeri.
kuptimi i hadithit është i saktë.
Përgatiti: Hoxhë Shpend Zeneli
