Ka thënë Abdul-Kerim ibn Abdun-Nur ibn Munir El-Halebi: Më kanë treguar një grup dijetarësh se shkaku që Abdul-Ganij të shkruan për jetën e të dërguarit (salallahu alejhi ve selem) shkurtimisht, ka qenë rasti kur ky me një shok të tij kishin qenë në udhëtim, dhe kishin kaluar pranë një manastiri dhe ishin ndalur aty. Abdul-Ganiju ishte ulur afër lumit ndërsa shoku i tij i afrohet derës së manastirit dhe troket. Aty del një murg dhe e pyet: Çfarë është feja yte?
Ai tha: Unë jam musliman.
Ai e pyeti serish: Kë e pason?
Ai tha: Muhamedin (salallahu alejhi ve selem).
Pastaj i tha: Më trego prejardhjen e tij si ka qenë ai?
Mirëpo ai nuk kishte pasur dituri, për këtë shkak murgu i tha nuk të gostis me asgjë.
Ai shoku i autorit kthehet dhe i tregon se çka i kishte thënë murgu. Pastaj autori ia tregon prejardhjen e të dërguarit (salallahu alejhi ve selem) dhe të dhëna tjera. Pasi i ndëgjon, shkon te murgu dhe ia tegon ato që kishte ndëgjuar. Murgu i thotë: Kjo nuk është prej teje! Këtë që po e thua është prej atij atje të ulur pran lumit. Murgu e kishte parë dijetarin (Abdul-Gabijun) dhe i kishte pëlqyer. I afrohet dhe ndëgjon nga Abdul-Ganiju për të dërguarin (salallahu alejhi ve selem) dhe për muxhizet e tija e pastaj murgu e pranon islamin dhe bëhet musliman i mirë.
Ky rast e frymzon autorin të shkruan një biografi të shkurtër të të dërguarit fisnik Muhamedit (salallahu alejhi ve selem).
Pasi ta lexojmë këtë tekst, duhet të mendojmë ne si musliman se edhe neve mund të na ndodhë i njëjti rast, andaj ne duhet të mësojmë për të, të dimë se kush është i dërguari ynë dhe të pajisemi me njohuri për biografinë e tij fisnike.
Hoxhë Ali Shabani
