Peytje: Nëse gruaja gjatë ditës së nëntë, dhjetë e të njëmbëdhjetë të muajit Muharrem ka qenë me menstruacione, a lejojet për të që ta kompensojë atë ditë pasi që të pastrohet?
Përgjigjja: Lavdfalënderimi i takon Allahut.
Kush nuk arrin të agjërojë ditën e Ashures, ai nuk e kompenson atë ditë, për arsye se nuk ka bazë ky veprim. Dhe se shpërblimi është i ndërlidhur me agjërimin e ditës së dhjetë të muajit Muharrem, dhe realisht ajo ditë ka kaluar.
Dijetari i njohur ibn Uthejmin, Allahu e mëshiroftë, është pyetur:
Nëse një grua në ditën e Ashures është me menstruacione, a duhet që ta kompensojë atë ditë? A ekziston ndonjë rregull fetar rreth agjërimit vullnetar që kompensohet, dhe cili nuk kompensohet? Allahu ju shpërbleftë me të mira.
Ai u përgjigj: Nafilet (veprat vullnetare) janë dy llojesh:
- Lloji i parë janë nafilet që janë me shkas, dhe
- Lloji i dytë ato nafile që veprohen pa ndonjë shkas.
Lloji i parë i nafileve që janë me shkas përfundojnë me përfundimin e shkasit dhe nuk kompensohet. Si përshembull; falja e dy reqateve namaz përshëndetëse në xhami. Nëse një person vije në xhami dhe ulet për një kohë të gjatë, më pas dëshiron të ngrihet e të fal ato dy reqate përshëndetëse të xhamisë, në fakt ato dy reqate nuk konsiderohen si përshëndetëse të xhamisë, sepse ky namaz është me shkas, e në momentin që shkaku humbet humb edhe ligjësimi i atij namazi.
Njejtë me këtë, edhe agjërimi i ditës së Arafatit dhe ditës se Ashures, nëse njeriu e vonon agjërimin e ditës se Arafatit apo ditës së Ashures pa arsye, padyshim se nuk i kompenson, qoftë edhe nëse i kompenson nuk përfiton, pra nuk ka arritur shpërblimin e agjërimit sikur të jetë dita e Arafatit apo dita e Ashures.
Saqë, qoftë edhe nëse njeriu nuk ka arritur të agjëron, me arsye, si gruaja me mentruacione, apo në kohë të lehonisë, apo njeriu i sëmurë, -ajo që dihet qartë është se- ata nuk duhet t’i kompensojnë ato ditë, ngase agjërimi është veçuar me një ditë të caktuar, mbaron dispozita e saj me përfundimin e asaj dite.” Marrur nga libri: Mexhmu’ el fetava ibn Uthejmin. 20/43.
Por, ai i cili ka arsye për mosagjërimin e ditës së Ashures, si; gruaja me mentruacione, apo në lehoni, i sëmuri, apo udhëtari. Dhe se ka qenë zakon i tyre agjërimi i kësaj dite, apo kanë pasur nijetin që ta agjërojnë këtë ditë, ata do shpërblehen, mbështetur në hadithin që e shënon Buhariu nga Ebu Musa, Allahu qoftë i kënaqur prej tij, i cili na përcjell se i dërguari, sal-Allahu alejhi ve selem, ka thënë: “Kur njeriu të sëmuret apo të jetë udhëtar, i regjistrohet (shpërblimi) njejtë sikur që ka vepruar kur ka qenë në vendin e tij dhe i shëndoshë.”
Ibn Haxheri, Allahu e mëshiroftë, ka thënë: “Fjala e tij (i regjistrohet njejtë sikur që ka vepruar kur ka qenë në vendin e tij dhe i shëndoshë), ky hadith ka të bëjë me atë person i cili ka qenë duke vepruar një adhurim, e njëherit është penguar nga ai adhurim, dhe nijeti i tij ka qenë që të vazhdon me atë adhurim, po të mos pengohej.”
Burimi: islamqa.info / albislam.com
Përktheu nga gj.arabe: Shpend Zeneli
