Allahu, subhanehu u e te’ala, e bëri obligim agjërimin e Ramazanit, për të arritur devotshmërinë dhe për të realizuar atë.
“O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi, ashtu si u ishte urdhëruar atyre para jush, që të mund të arrini devotshmërinë.” (El Bekare, 183)
Komentuesi i njohur Reshid Rida thotë se pjesa e ajetit “që të mund të arrini devotshmërinë” paraqet shkakun e detyrimit të agjërimit nëpërmjet dobisë së tij më të madhe dhe nëpërmjet urtësisë së tij kulmore. Qëllimi i agjërimit është që njerëzit të forcojnë devotshmërinë e tyre duke i braktisur nevojat të lejuara dhe të pranishme duke e zbatuar urdhrin e Allahut si dhe duke pritur shpërblim vetëm prej Tij, azze ue xhel-le. (Tefsirul Menar, 2/145)
Gjithashtu agjërimi e nxit njeriun në sinqeritet ndaj Allahut, të Vetmit, përmirëson dhe forcon imanin. Ebu Hurejreja, radijallahu anhu, transmeton se i dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ue selem, ka thënë: “Çdo vepër e birit të Ademit është e tij, dhe e mira shumëfishohet dhjetë deri shtatëqind fish. Allahu te’ala thotë: Përveç agjërimit, ai është për Mua dhe Unë shpërblej për të, njeriu ka lënë epshin, ushqimin dhe pijen për shkakun Tim…” (Buhari dhe Muslim)
Ibën Rexhepi, duke e komentuar këtë hadith shkruan: Kur ndonjë dëshirë të zjarrte, që kemi mundësi ta plotësojmë, në një vend ku s’na sheh askush përveç Allahut, e lëmë për hir të Allahut, vepra e tillë është argument për besim të paluhatshëm. Agjëruesi e di se ka Zot i cili e mbikëqyr edhe kur është vet, e di se Allahu ia ka ndaluar tu afrohet disa gjërave dhe ai i nënshtrohet Allahut dhe e zbaton urdhrin e Tij, largohet prej ndalesave. Nxitësi i tij është frika prej dënimit të Allahut dhe shpresa në shpërblimin e Tij. Ky shpërblim i Allahut është mënyra se si Allahu e falënderon robin e tij për këtë sakrificë. (Letaiful Me’arif, 161)
Shkurtimisht agjërimi është shkak i fuqishëm për arritjen e devotshmërisë, argument i fuqishëm i imanit dhe rrugë për të arritur shkallën e bamirësisë dhe vetëdijes për mbikëqyrjen e Allahut në vetmi dhe para njerëzve.
m-r. Talha Kurtishi
