Vëlla i dashur! Falënderoje Allahun që të ka bërë pjesë e umetit të Muhamedit, -sal-lallahu alejhi ue selem!-, të cilit umet Allahu ia ka lehtësuar pendimin, aq sa, thjesht vetëm ndjenja e keqardhjes dhe të qenit pishman bën që pendimi të jetë i pranuar. I Dërguari i Allahut, -sal-lallahu alejhi ue selem!-, ka thënë: “Keqardhja është pendim, kurse i penduari nga mëkati, është po sikur ai që nuk ka mëkat fare!”[1]
Madje, Allahu, -subhanehu ue te’ala!-, e bëri pendimin shkak për shndrrimin e të këqijave në vepra të mira, andaj i Madhërishmi tha: “…Përveç atij që pendohet, dhe beson e punon vepra të mira. Këtyre, Allahu, ua ndërron veprat e këqia në të mira. E, Allahu është Falës e Mëshirues.”[2] Eja ndalu me mua të meditojmë bashkë se si Allahu ua patë bërë bijve të Israilit pendimin! I Larti thotë:“…Dhe kur Musai i tha popullit të vet: “O populli im, ju vetëm vetes i bëtë padrejtësi, kur viçin e pandehet për zot; prandaj, pendohuni te Krijuesi juaj dhe vritni njëri-tjetrin (i pafajshmi – fajtorin). Kjo është më mirë për ju te Krijuesi juaj; Ai ju falë gabimin! Ai pranon pendimin dhe është mëshirues;”[3] Ibën Kethiri, në tefsrin e tij ka thënë: “Kjo pra është forma e pendimit që e bëri Allahu për adhuruesit e viçit. Ibën Abasit, -radijallahu anhu!-, ka thënë: ‘Allahu i Lartësuar, ka thënë: “Pendimi i tyre (adhuruesve të viçit) është që të vrasin çdo njëri prej tyre gjithkë që e takojnë prej fëmijëve dhe prindërve, pra e vret me shpatë dhe nuk e çanë kokën se në ç’vend e vret.” Gjithashtu Ibën Abasi, -radijallahu anhu!-, ka thënë: “Musai e ka urdhëruar popullin e tij, -ngase kështu e kishte urdhëruar Zoti i tij-, që të vetvriten, e këta adhurues të viçit u kruspulluan dhe u ulun, kurse ata që s’e patën adhuruar viçin u ngritën dhe nga duart e tyre ua morrën thikat (kamët), dhe këta u goditën nga poshtërsia dhe nënçmimi, e vranë njëri-tjetrin dhe u shfaq tek ta përçmimi!”[4] Allahu nga ne si umet i Muhamedit, -sal-lallahu alejhi ue selem!-, nuk ka kërkuar të bëjmë këtë që i patë urdhëruar atë popull. Pra, neve na e ka bërë të lehtë pendimin. Ndaj, pendohu!
Nga arabishtja: Mirsim Maliqi
Burimi: albislam.com
[1] Shënon Taberani në “El-Kebir” dhe Ebu Nuejmi në “Hilje” nga hadithi i Ebu Seid El-Ensarij, kurse e ka vlerësuar për hasen Shejh Albani në “Sahihul-Xhami” (6,803).
[2] Kurani, El-Furkan: 70
[3] Kurani, El-Bekare: 54
[4] “Tefsir ibni kethir” vëll. 1, f. 131
