HADITHI:
Abdullah ibn Amr, Allahu qoftë i kënaqur prej tij, përcjell se i dërguari, paqja dhe bekimi i Allahu qoftë mbi të, ka thënë: “Kënaqësia e Allahut në ty, është në kënaqësinë e prindërve me ty. Dhe hidhërimi i Allahut në ty është me hidhërimin e prindërve me ty.[1]
KOMENTI:
Është përmendur në shumë hadithe se mosnderimi i prindërve është një prej ndalesave të Allahut. Edhe ky hadith sqaron që kënaqësia e Allahu të Madhëruar është me kënaqësinë e prindërve, e që nëse ti dëshiron që Allahu të jetë i kënaqur me ty, bëji prindërit e tu të jenë të kënaqur me ty. Dhe nëse dëshiron që Allahu të jetë i hidhëruar në ty, bëji prindërit e tu të jenë të hidhëruar me ty. E shpërblimi është sipas llojit të veprës.
Është një fakt për pozitën e madhe që kanë prindërit, qoftë edhe nëse janë jobesimtarë, Allahu thotë: “Dhe, Ne, i kemi urdhëruar njeriun që t’i nderojë prindërit e vet. Nëna e ka bartur atë, duke duruar mundim pas mundimi, e ndarja e tij (nga gjiri) është brenda dy vitesh. (Dhe i kemi thënë njeriut): “Bëhu falenderues ndaj Meje dhe prindërve tu! Tek Unë do të ktheheni të gjithë”. Nëse insistojnë ata, që të më bësh Mua shok për atë që nuk din asgjë, mos i dëgjo, por shoqërohu me ta në këtë jetë me të mirë.” Sureja Llukman, 14-15.
Pra, edhe prindi i cili është jobesimtar shoqërohet me mirësi në këtë botë, duke shpenzuar për te, duke u sjellur mirë, me respekt ndaj tij, por, nuk respektohet në mëkat ndaj Allahut, i dërguari, paqja dhe bekimi i Allahut qoftë mbi të, ka thënë: “Nuk ka respekt ndaj një krijese në mëkatim ndaj Krijuesit.”[2]
Njejtë me këtë e shënon edhe Buhariu dhe Muslimi fjalën e Ali ibn Ebi Talib, Allhu qoftë i kënaqur prej tij: “Nuk ka nderim në mëkat, por nderimi është në punë të mira.”
Që nëse prindërit të urdhërojnë me lënie të namazit, në këtë rast nuk respektohen. Poqëse të urdhërojnë të konsumosh duhan, apo të blesh duhan, mos i respekto, ngase është mëkat, e që nuk llogaritet mosnderim i prindërve, përkunrazi nëse i respekton edhe në mëkat llogaritet mosnderim, andaj, nderoi prindërit në punë të mira, e jo në mëkate.
Kënaqësia e Allahut në ty, është në kënaqësinë e prindërve me ty. Dhe hidhërimi i Allahut në ty është me hidhërimin e prindërve me ty.
Kur një njeri erdhi që të kërkonte leje nga i dërguari, paqja dhe bekimi i Allahut qoftë mbi të, të shkojë në luftë, ai i tha: “A i ke prindërit ende gjallë?” tha: Po! Ia ktheu: “Tek ata bën luftë (mundohu).”
E ktheu atë tek prindërit e tij, dhe barazoi mes nderimit të prindërve me luftën në rrugë të Allahut, e që nënkupton se njeriu patjetër duhet të kërkon lejen e prindërve. Është thënë se ky lejim ka të bëjë në rastë kur shkuarja në luftë është obligim kolektiv, ndërsa në raste kur lufta është obligim individual nuk pyeten për leje.
Autor: Salih ibn Feuzan el Feuzan
HADITHE MBI MORALIN DHE ETIKËN TË PËRMBLEDHURA NGA LIBRI (BULUG EL MERAM)
HADITHI I PARË
Përktheu: Shpend Zeneli
Burimi: albislam.com
[1] E shënon Tirmidhiu me numër, (1899). Dhe ibn Hibani me numër, (429). Hakimi (1/151). Shejh Albani e vlerësoi hasen në librin e tij (Vargu u haditheve të sakta, 2/44)
[2] E shënon Ahmedi në (Musned) e tij me numër, (4/426,432). Abdurrezaku në (Musanef) e tij me numër, (20700). Taberani në (el Kebir) me numër, (18/432-435).
