Çfarë tha Ibën Kajimi për muzikën dhe për dëgjuesin e saj ?!
Ibn Kajjim el-Xheuzije,- Allahu e mëshiroftë!,- ka thënë :
“Këto janë fjalët e dikujt që e kuptoi plotësisht këndimin dhe efektet e tij, sepse nuk ka njeri që këndon apo dëgjon këngë vazhdimisht, përveç se zemra e tij bie në nifak (hipokrizi) pa mundur që ai ta kuptojë.
Nëse një person i tillë e ka kuptuar realitetin e nifakut dhe fundin e tij, ai ka për ta parë atë mu në zemrën e tij. Kurrë nuk bashkohen dashuria për këngën dhe dashuria për Kur’anin në zemrën e një personi, përveç se njëra ka për ta larguar tjetrën.
Unë dhe të tjerë kemi dëshmuar se sa i rëndë është Kur’ani për këngëtarët dhe ata që dëgjojnë këngë; se si ata mblidhen kruspull kur lexohet ai (Kur’ani) dhe se si inatosen me kënduesin kur ai e zgjat këndimin e Kur’anit për ta (në namaz), dhe se si zemrat e tyre nuk kanë dobi nga ajo çfarë këndon ai (prej Kur’anit): ata rrinë në vend duke mos bërë as edhe një gjë nga ai.
Por kur vjen kur’ani i shejtanit, la ilahe il-lAllah! Si i ulin zërat e tyre e bien poshtë! Si ndihen të qeta zemrat e tyre dhe fillojnë të qarët dhe emocionet, si lëvizin para e mbrapa dhe shpenzojnë në rroba e parfume, dhe rrinë zgjuar tërë natën duke shpresuar.
Nëse ky nuk është nifak, atëherë padyshim që kjo është rruga që të shpie tek ai dhe themeli i tij.”
Lbiri- Medarixh Es Salikin,vëll. 1, fq. 487.
Përzgjodhi dhe Përshtati
Suad Shabani
Burimi; albislam.com
