Për Xhahidhin, me sa vijon:”Nuk njoh fqinj më të mirë, as shok më të drejtë, as bashkëudhëtar më të bindur, as mësues më të nënshtruar, as mik më të zoti, as më pak fajtues, as më pak mërzitës dhe bezdisës, as më të mirësjellshëm, as më pak kundërshtues dhe kriminal, as më pak shpifës, as më larg fyerjes, as më të mrekullueshëm dhe të shkathët, as më pak mendjemadh dhe të përpunuar, as më larg grindjes, as më larg zhurmës, as më të matur në debat, as më të përmbajtur në luftë, sesa libri.
Nuk njoh shok më të përgatitur, as më të shpejtë për t’iu përgjigjur, as më të pranishëm në ndihmë, as më të lehtë për t’u mbajtur, as pemë me jetëgjatësi më të madhe, as më të përmbledhur, as fryt më të ëmbël, as më afër për t’u mbledhur, as më të shpejtë në pjekje, as më të pranishëm në çdo kohë, sesa libri.
Nuk njoh krijim që në rininë e tij, në afërsinë e lindjes së tij, në çmimin e tij të lirë, dhe në lehtësinë e gjetjes së tij, që të mbledhë strategji të mahnitshme, dhe dije të çuditshme, dhe mendimet e mendjeve të shëndosha, dhe mendimet e admirueshme, dhe urtësi të larta, dhe doktrina të lashta, dhe përvoja të mençura, dhe informacione për epokat e kaluara, dhe vendet e largëta, dhe shembuj të njohur, dhe popuj të zhdukur, siç i mbledh libri.”
