“Kush e do takimin me Allahun, Allahu do ta dojë takimin me të, e kush e urren takimin me Allahun, Allahu e urren takimin me të.” Ajo (Aisheja) tha: Unë thashë: o i dërguar i Allahut, urrejtja e vdekjes? Ne të gjithë e urrejmë vdekjen! Ai tha: “Nuk është kështu, por nëse besimtarit (pas varrimit) i jepet myzhde për mëshirën e Allahut, për kënaqësinë e Tij dhe Xhenetin, ai e do takimin me Allahun, e Allahu e do takimin me Të, e nëse jobesimtarit i është dhënë lajmi për dënimin dhe zemërimin e Allahut, ai e urren takimin me Allahun dhe Allahu e urren takimin me Të.”
Transmetues: Aisheja, nëna e besimtarëve.
E shënon: Ibën Hiban, Burimi: Sahih Ibën Hiban. Faqja ose numri: 3010.
S’ka dyshim se kjo botë është vendbanim i përkohshëm, dhe se bota e ahiretit është vendbanim i përhershëm dhe se ne jemi në këtë botë si udhëtarë.
Në këtë hadith, Pejgamberi (sal-lAllahualejhivesel-lem), thotë se kush e do takimin me Zotin, Zoti do ta dojë takimin me të; Sepse kjo dashuri rezulton me shpërblim e lumturi nga Allahu për të, dhe kush e urren takimin me Zotin, Zoti e urren takimin me të; si pasojë e kësaj urrejtjeje është shpërblimi me ndëshkim dhe dënim.
Dashuri e vërtetë ndaj takimit me Të është dhënia përparësi jetës së përtejme (ahiretit) ndaj kësaj bote dhe mospëlqimi i qëndrimit të gjatë në këtë botë dhe njëkohësisht përgatitja për t’u larguar prej saj.
Ajo çfarë nënkuptohet me takimin është: t’ia mësyjë njeriu botës tjetër dhe të kërkojë atë që është te Allahu, e nuk është për qëllim kërkimi i vdekjes, sikur që e kishte kuptuar në fillim nëna e besimtarëve Aisheja, (Allahu qoftë i kënaqur me të), për shkak se askush nuk e pëlqen vdekjen nga vet natyra e krijimit të njerëzve, kështu që ai, (sal-lAllahu alejhi ve sel-lem) i shpjegoi asaj se ajo që synohet nuk është ajo, por ajo që synohet është se kur besimtarit i vjen vdekja, ai merr lajme të mira nga Allahu i Madhëruar në lidhje me shpërblimin e mirë që e pret, pra nuk ka diçka më të dashur për të se ajo, kështu që ai e do takimin me Allahun dhe Allahu e do takimin me Të. Sa i përket jobesimtarit kur i vjen vdekja, ai sheh para syve të tij atë që i premtoi Zoti i tij për dënim dhe ndëshkim dhe nuk ka asgjë më të urryer se kjo, ai e urren takimin me Allahun dhe Allahu e urren takimin me Të.
Në një hadith thuhet: Shpërblimi është sipas llojit të punës; Ai (Allahu) e këmbeu dashurinë me dashuri dhe urrejtjen me urrejtje.
Në hadith është nxitja për atë që ka premtuar Allahu i Madhëruar në botën tjetër.
Dhe në hadith potencohet atributi i dashurisë dhe urrejtjes për Allahun e Madhëruar në atë mënyrë sikur që i takon Atij, i Lartësuar dhe pa të meta është Ai.
Përkthim hoxhë Shpend Zeneli
