عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ سِبْطِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَرَيْحَانَتِهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ: حَفِظْت مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ: “دَعْ مَا يُرِيبُك إلَى مَا لَا يُرِيبُك”.
رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ [رقم:2520]، وَالنَّسَائِيّ [رقم:5711]، وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ.
Ebu Muhamed Hasen ibn Ali ibn Ebu Talibi, Allahu qoftë i kënaqur me të!, njëherazi nipi dhe lulja e të Dërguarit të Allahut ﷺ, thoshte:
“Kam mbajtur në mend nga i Dërguari i Allahut ﷺ fjalën:
“Lëre të dyshimtën kundrejt asaj që nuk të duket e dyshimtë.”
E shënojnë Tirmidhiu [numër 2520] dhe Nesaiu [numër 5711]. Tirmidhiu thotë se ky hadith është hasen-sahih.
Dobit e Hadithit:
1) Gjërat të cilat qarkullojnë në zemër janë dy lloje:
a) ato të cilat ngjallin dyshim (urdhërohemi që të largohemi),
b) ato cilat nuk ngjallin dyshim (urdhërohemi që të kapemi për të).
Shembull: Dikush prish abdesin, pastaj falet dhe dyshon a mori abdes a jo? Përgjigjja: Lëre atë që të ngjall dyshim, në këtë rastë është abdesi, dhe ajo e cila nuk ngjall dyshim është që nuk ke abdes.
2) Feja Islame nuk dëshiron që ithtarët e saj të bien në dyshim.
3) Nëse është vesvese nuk duhet menduar aspak rreth këtyre dyshimeve, dhe shenjat e dyshimit janë kur dikush priton të mer abdes, priton të falet për shkak të dyshimëve.
4) Pejgamberit alejhi selam i është dhënë gojëtaria, mundësia që të shprehë me pak fjalë kuptime të gjëra.
Shembulli: Dikush mer abdes dhe falet, bie në dyshim a ka prishur abdesin a nuk e ka prishur abdesin.
Përgjigjja: Lëre atë që të ngjall dyshim, në këtë rastë është se a ka prishur abdesin apo nuk e ka prishur abdesin, ajo e cila nuk ka dyshim është që ke mar abdes.
HADITHI I NJËMBËDHJETË
Përgatiti: Vedat Skenderi
