1. Dije, Allahu të drejtoftë drejtë adhurimit të Tij, se qëllimi i faljes së namazit është që zemra të lidhet dhe t’i drejtohet vetëm Allahut, ngase ky veprim është shpirti i namazit. Andaj, nëse falesh pa prezencën e zemrës në namaz dije se ke vepruar sikurse me qenë një trup, por i tilli nuk ka shpirtë brenda tij. Aludon në një gjë të tillë, fjala e Allahut, xhele ue ala, ku thotë;
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ. الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ. ‘
“Pra shkatërrim(mjerë për ta) është për ata që falen. Të cilët ndaj namazit të tyre janë të pakujdesshëm.” (El Maun; 4-5).
Shejh Muhamed et Temimij, rahimehullah Tefsir suretul Fatiha; fq.1
2. Allahu, xhele ue ala, ka thënë; إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ
“E s’ka dyshim se urrejtësi yt është farësosur.” (Keuther: 3).
Shejhul Islam Ibn Tejmije, rahimehullah ka thënë; “Ke kujdes o njeri që mos të bëhesh prej atyre që urrejnë diç me të cilën ka ardhur i dërguar i Allahut, salallahu alejhi ue selem! , ose të refuzosh atë si shkak i pasimit të epshit tënd, ose si shkak që ta ndihmosh medh’hebin tënd, ose shejhun tënd ose si shkak i ëndjeve tua ose si shkak i dhënies tënde pas dunjas. Kujdes, ngase Allahu i madhëruar nuk na ka obliguar t’i bindemi urdhërave të askujt sikurse që na ka obliguar t’i bindemi resulullahut , salallahu alejhi ue selem ! .
Dekaik et Tefsir: 6/312.
3. Sureja el Kafirun ngërthen në vete Teuhidin Uluhije (njësimin e Allahut si të vetëm në adhurim), sureja es Samed (kulhuvallahu) ngërthen në vete Teuhidin Rububije (Njësimin e Allahut në zotërim) dhe Teuhidin Esmai Ves Sifat (Njësimin e Allahut më emrat dhe cilësitë e Tij). Gjithashtu, dyjat quhen suret e ihlasit (sinqeritetit). Mu për këtë arsye preferohet të lexohen dy suret qysh në mëngjes, dy rekatet sunet të sabahut, dy rekatet e tavafit, në namazin e vitrit, për ta vërtetuar dhe filtëruar Teuhidin besimtari çdo ditë në veten e tij.
Shejh Dr. Muhamed el Hudajri
4. Allahu, xhele ue ala, ka thënë; كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ
(Ky është) Libër i begatshëm, Ne ta shpallëm ty këtë, që t’i studiojnë argumentet e tij dhe që të marrin mësim prej tij ata që kanë mend.” (Sad; 29).
U pyet shejh ibn Bazi, rahimehullah, se a ka dallim në shpërblimin e leximit të Kuranit duke e lexuar atë nga Mus’hafi dhe duke e thënë përmendsh!? Ai, tha: Nuk di ndonjë argument që bën dallim në shpërblim, por qëllimi është meditimi i tij, prezenca e zemrës gjatë leximit dhe qetësia e zemrës me leximin e tij. Nëse arrihet kjo që u cek më lartë përmes leximit përmendsh, atëher kjo është më me vlerë, por nëse arrihet ajo që u cek më lartë përmes leximit direkt nga Mus’hafi, atëherë veproje këtë, ngase kjo është më me vlerë. Pra, esenca është leximi me meditim dhe prezenca e zemrës gjatë leximit.
Shejh Ibn Bazi, rahimehullah Mexhmu’ul Fetava; 24/352
Nga arabishtja; Suad Shabani
