1. Errësira e mëkateve! Allahu, xhele ue ala, ka thënë;
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ
” E kur të dërguarit tanë i erdhën Lutit, ai u keqësua për ta dhe u ngushtua rëndë me ardhjen e tyre e tha: “Kjo është ditë e vështirë!” Dhe populli i tij, ë më parë bënin punë të turpshme.” (Hudë; 77-78).
Dita më e vështirë e robërve të mirë të Allahut është dita kur ata i bëjnë mëkat Allahut.
Dr. Sulejman Err Rrib’ij.
2. Veçoritë e ajeteve Kuranore! Allahu, xhele ue ala, ka thënë; وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ
” E të kërkoni falje Zotit tuaj dhe pendohuni (kthehuni) te Ai.” (Hudë; 3).
Kërkim falja bëhet përmes gjuhës duke kërkuar faljen e Allahut, kurse pendimi realizohet përmes largimit nga mëkatet me zemër dhe me gjymtyrë.
Tefsir Ibn Rexheb; 1/150
3. Veçoritë e ajeteve Kuranore! Nuhi, alejhi selam, i tha djalit të tij ٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ
“O djali im, hip bashkë me ne, e mos u bë me mohuesit!” (Hudë; 42).
Nuk ia tha hyp me ne se do të jesh me të fundosuritë, se do të jesh me të shkatërruarit por i tha: Hyp me ne e mos u bë me mohuesit! Ngase, fatëkeqësia më e madhe është me vdek pa iman dhe në kufër se sa me vdek i fundosur me anije. Allahu e dinë më së miri.
Shejh Abdulaziz el Xhelil
4. Vlera e Teuhidit! Obligohemi ta kemi si pikë parësore thirrjen në Teuhid gjatë thirrjes në rrugën e Allahut. Me teuhid t’i drejtohemi zemrave, të flasim gjatë thirrjes me gjuhën e legjislacionit Islam, t’i përdorim argumentet e Kuranit. Kështu, njëherit ishte edhe thirrja e të gjithë të dërguarve të Allahut; اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ “Adhuronie Allahun (një), ju nuk keni zot tjetër pos Tij.” (Hudë; 50).
Shejh Ali Tantavi, rahimehullah Fusul Fi daveti vel Islah; fq.29
5. Ëndërrat! Allahu, xhele ue ala, ka thënë;
قَالَ يَا بُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُؤْيَاكَ عَلَىٰ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْدًا ۖ إِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ
” Ai (Jakubi) tha: “O biri im, mos u trego ëndërrën tënde vëllezërve tu, se po të bëjnë ndonjë dredhi, s’ka dyshim, djalli për njeriun është armik i hapët”.” (Jusuf; 5).
Ky ajet është bazë në atë se nuk duhet t’ia rrëfejmë ëndrrën atyre që nuk janë këshillues, atyre që nuk janë të mëshirshëm dhe atyre që nuk dinë t’i komentojnë ëndrrat.
Tefsirul Kurtubij; 9/126
Nga arabishtja; Suad Shabani
