1. Smira, sëmundje e rëndë e zemrës!
Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “… nga vetë zilia e tyre personale.” (Bekare; 109).
Smira (hasedi) është sëmundje e cila mundet shumë lehtë të depërtoj tek njeriu, mirëpo pastaj njeriu e ka vështirë të pastrohet prej saj. Shumë prej njerëzve dorëzohen para kësaj sëmundje dhe pastaj sillen shumë keq me njerëzit që i smirojnë. Dhe, qëllimi kryesorë i kësaj smire është që t’i largohen mirësitë e Allahut nga personi të cilin e smiron ai.
Muhamed Hidër Husejn El A’malul Kamileh; 1/199
2. Rreziku i bërjes së gjërave hallall, ato që i ka bë haram Allahu dhe anasjelltas!
Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “Atë (shndërrimin e tyre) e bëmë masë ndëshkuese për ata që e përjetuan (me sy) dhe për të pastajshmit, por edhe si këshillë për të devotshmit.” (Bekare; 66).
Allahu, xhele ue ala, e dënoi këtë popull me këtë dënim, ngase ata i bën hallall gjërat që i ndaloi Allahu. Ky dënim, njëkohsisht duhet të jetë shembull për të devotshmit, besimtari duhet të ketë kujdes që mos ta lejoj një gjë që e ka ndaluar Allahu, ngase lejimi i ndonjë gjëje qê ka ndaluar Allahu, është prej shkaqeve më të mëdha të ardhjes së dënimit.
Ibn Tejmie Bejan ed Delil, fq.47
3. Moskryerja e obligimeve është më e rëndë sesa kryerja e mëkateve!
Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “E kur u thamë engjëjve: përuluni (bini në sexhde) Ademit, ata menjëherë iu përulën, me përjashtim të iblisit (djallit). Ai rrefuzoi dhe u mbajtë në të madh dhe u bë pabesimtar. Ne i thamë: “O Adem, ti dhe bashkëshortja juaj banoni në Xhennet dhe hani lirisht nga frutat e tij kah të doni, po mos iu afroni asaj bime (peme) e të bëheni zulumqarë (të vetvetes suaj).” Po djalli i bëri që ata të dy të mashtrohen në atë (pemë ose Xhennetin) dhe i nxori ata nga ajo (e mirë) që ishin në te, e Ne u thamë: “Zbritni (dilni), jeni armik i njëri-tjetrit, e ju deri në një kohë në tokë keni vendbanim dhe dëfrim”. E Ademi prej Zotit të vet pranoi disa fjalë (lutje), prandaj Ai ia fali (gabimin), s’ka dyshim se Ai është Mëshiruesi, Pendimpranuesi.” (Bekare; 34-37).
Sehl Ibn Abdilah, rahimehullah, ka thënë: “Mospërgjigja ndaj urdhërit të Allahut është shumë më e madhe sesa veprimi i një mëkatit. Ngase, Ademi alejhi selam u ndalua nga ngrënia e pemës, por ngrëni prej saj, megjithatë Allahu ia pranoi pendimin. Iblisi, shejtani u urdhëria të bëj sexhde Ademit, refuzoi një urdhër të tillë dhe Allahu nuk ia fali këtë gjë.”
Ibn Kajimi El Fevaid, fq.171
4. Mëkatari nuk duhet t’i humb shpresat nga mëshira e Allahut!
Allahu, xhele ue ala, ka thënë: “Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.” (Kalem: 32).
Mos të bëhet shkak kryerja e mëkatit që ta ndryshosh mendimin e mirë për Allahun, ngase Allahu pas pendimit nga mëkati, ta ndryshon gjendjen tënde, ta falë mëkatin, të jep shumë mirësi dhe shumë gjëra të tjera.
Dr. Abdullah Bilkasim
5. Kush nuk e pranon sheriatin e Allahut, shoqërues dhe udhërrëfyes i tij do të jetë shejtani!
Nëse njeriu nuk e pranon shpalljen që Allahu ia zbriti të dërguarit të Tij, salAllahu alejhi ue selem, do të sprovohet me pasimin e rrugës së shejtanit. Ndalu dhe medito rreth fjalës së Allahut, xhele ue ala, ku tha për çifutët: “(E hodhën librin e Zotit) E ndoqën atë që thonin djajtë.” (El Bekare; 102). Dhe kjo vlen për të gjithë ata që e refuzojnë rrugën e Allahut. “Kush mbyll sytë para këshillave të Zotit, atij ia shoqërojmë një djall që nuk i ndahet kurrë.” (Zuhruf: 36)
Dr. Omer Mukbil
Nga arabishtja: Suad Shabani
Burimi: albislam.com
