1. Malik Ibn Megul ka thënë; U ankua Ebu Ma’sher për djalin e tij tek Talha Ibn Musarrif. Talha, i tha; drejtoju Allahut, me këtë lutje Kur’anore; “Zoti im, më inspiro mua që të falënderoj për të mirën tënde që ma dhurove mua dhe prindërve të mij, që të bëj vepra të mira që i pëlqen Ti dhe m’i bën të mirë pasardhësit e mij, unë pendohem te Ti dhe unë jam me myslimanët.” (Ahkaf; 15).
Tefsirul Kurtubij, rahimehullah; 16/195
2. Transmetohet nga Mesruku, rahimehullah, se ka thënë: Një njeri në Meke, tha; Ky është vendi ku falej Temim ed Darij, radijAllahu anhu. Një natë e pash duke lexuar Kur’an, prej namazit të jacisë deri në namazin e sabahut, qante gjatë dhe mbeti duke lexuar ajetin Kur’anorë: “A menduan ata, të cilët vepruan në të këqija, se në jetën e tyre dhe në vdejken e tyre do t’i bëjmë të barabartë me ata që besuan dhe bënë vepra të mira? Sa i shëmtuar është gjykimi ti tyre!” (El Xhathijeh; 21).
Tefsirul Kurtubij, rahimehullah; 16/166
3. Një ajet në Librin e Allahut, u bë shkak që un të largohem nga mëkatet të cilat kishin arritur kulminacionin në jetën time. Ajeti në fjalë, është; “A e ke parë ti (Muhamed) atë që duke e ditur, dëshirën e vet e respekton si zot të vetin, atë Allahu e ka humbur, ia ka mbyllur të dëgjuarit dhe zenrën e tij, i ka vënë perde mbi të parit e tij, më thuaj, pos Allahut, kush mund ta udhëzojë atë? A nuk merrni mësim?” (El Xhathijeh; 23).
4. Disa njerëzve ju pengon çështje se pse Allahu, xhele ue ala, i le të lirë pabesimtarët, zullumqarët dhe femohuesit dhe pse nuk ua përshpejton dënimin atyre. Përgjigjeja qëndron në atë se kjo është prej urtësive madhore të Allahut, ngase aq më shumë që i shtojnë të këqijat ata, aq më shumë ua shton dhe shumfishon dënimin Allahu në ditën e llogarisë (botën tjetër ), Allahu ,xhele ue ala, ka thënë; “A nuk e di ti se Ne i kemi lëshuar djajt kundër jobesimtarëve, e ata nxisin pa ndërpreë në vepra të këqija. Pra, ti mos u ngut kundër tyre, se Ne jemi duke ua numëruar atyre (jetën në ditë, frymëmarrje etj.).” (Merjem; 83-84).
“Të mos mendojnë ata që nuk besuan se afatin që u dhamë Ne atyre të jetojnë, është në dobi të tyre. Ne i lamë të jetojnë vetëm që shtojnë edhe më shumë mëkate, se ata ipret një dënmim nënçmues.” (Ali Imran; 178).
Dr. Ibrahim el Humejdij
5. Allahu, xhele ue ala, e mëshiroftë robin i cili e këshillon veten dhe familjen e tij, duke thënë; O familja ime, keni kujdes ndaj namazit tuaj, zektatit dhe shtëpive tuaja, kujdes se çfarë bëni në to. N’dasht Allahu të ju mëshiroj dhe t’ju falë në ditën e kiametit. Allahu, i ka lavdëruar ata që pajisen me këtë cilësi; “Ai urdhëronte familjen e vet me faljen e namazit dhe me zeqatë, dhe ishte dhumë i pranishëm te Zoti i tij.” (Merjem ;55)
Hasan el Basriu, rahimehullah En Nefekatu alel Ajal, të Ibn Ebi Dunja; fq.506.
Nga arabishtja; Suad Shabani
Burimi: albislam.com
