U pyet Ahmed ibn Hanbeli: si e njohe ekzistimin e Zotit?
Tha: “Është një kështjellë e fortë, e lëmuar, pa asnjë derë apo të çarë, me pamje të jashtme si argjendi i bardhë dhe të brendshme si ari i kulluar. Ndërsa ajo ishte në këtë gjendje, papritmas muret e saj u çanë dhe nga brenda doli një gjallesë, që dëgjonte dhe shihte mirë, me një pamje dhe zë të bukur, duke – aluduar kështu te veza e pulës që nga ajo del zogu.”
Sherh Tefsir Ibn Kethir, Abdulaziz Raxhihi, 11/22Logjikisht, në një vend të këtillë, të mbyllur, tek i cili nuk mund të depërtojnë parakushtet për jetë: ajri, uji dhe ushqimi, ajo që është brenda saj duhet të vdes, mirëpo ndodh e kundërta, nga aty del një gjallesë e bukur.
Agim Bekiri
