Priftërinjtë nuk ia dolën në krishterizimin e arabëve edhe pse ua dogjën mus-hafët dhe librat botërisht. Çështja e muslimanëve mbeti në duart e një instance fetare me në krye me kryepeshkopin Rimzins… thënë shkurt ai theu çdo rresht të marrëveshjes. Spanjollët tradhtuan dhe nënvlerësuan marrëveshjet e tyre. Një pjesë e madhe e arabëve migruan në Afrikë, duke lënë pas tyre gjithçka që posedonin, ndërsa shumica mbetën aty duke shfaqur hipokrizisht krishterimin. Ata që nuk pranonin hipokrizinë ktheheshin në robër të krishterëve mashtrues.
Pas kësaj erdh sprova e gjykatave kontrulluese. Muslimanëve ju ndalua gjithçka që kishte të bëjë me fenë e tyre madje edhe larja më hamamet e tyre. U vodhën qindra shtëpi të muslimanëve dhe çifutëve. U dëbuan nga vendet që i ndërtuan dhe urbanizuan. Nuk mbet kush tjetër pos të paaftëve për të ikur të cilët i përuleshin fotografisë së Mesihut publikisht ndersa kur vetmoheshin pështynin në të.
Civilizimi i muslimanëve në Spanjë, Joseph McCabe, faqe: 107.
Përktheu nga arabishtja:
Agim Bekiri
