Pyetje: Pse e falim drekën dhe ikindinë pa zë kur në Kuran është cekur qartë se: “E ti mos ngrit zërin (duke lexuar) në namazin tënd, po as mos e ul tepër në të, mes kësaj kërkoje një rrugë mesatare”. (Isra 110)
Përgjigjje: Falënderimi i takon Allahut…
Namazi i drekës dhe i ikindisë janë veçuar me lexim heshtazi për arsye se koha e tyre është ditën, e njeriu në këtë kohë mund të jetë me mendje i preokupuar, i mblidhen shumë gjëra, është i preokupuar me punën e tij, me tregtinë, zanatin e tij, që po të ishte leximi me zë do të preokupohej zemra e tij dhe nuk di ishte e qetë për të dëgjuar leximin e Imamit si dhe për të medituar rreth leximit të tij, por i vijnë atij preokupimet, prandaj është bërë që të lexojë ne veten e që kjo ta tërheq për meditim dhe kuptim. Është e ditur që në rast se janë xhemat në namazin drekës dhe të ikindisë të mos ngrit zërin me lexim,ngase kjo shkakton zhurmë ndaj njëri tjetrit, pra imami dhe xhemati duhet të lexojnë me zë të ulët. Ndërsa në namazin e natës (akshamin e jacinë) njeriu në të shumtën e rasteve është i ndarë prej obligimeve, prandaj është urdhëruar të ngrit zërin imami me lexim që të ketë dobi edhe dëgjuesi.
Ndërsa ajeti i cili u përmend është i veçantë për namazin e natës dhe namazin vullnetarë, që nëse njeriu falet dhe rreth tij ka njerëz që dëgjojnë leximin e tij dhe të tjerë që janë duke fjetur, nuk e ngrit zërin që të mos u pengojë atyre që janë fjetur, e as të e ulë gjithë zërin që të mos humbë dobia e dëgjuesve, por duhet ta ngre zërin pak aq sa mund të dëgjohet.
Dijetari i njohur: Ibn Xhibrin Allahu e mëshiroftë
Përktheu: Shpend Zeneli
Burimi në gj. shqipe: albislam.com
