Pyetja: Cili është shkaku përse përmendet gjinia mashkullore më tepër se sa gjinia femërore, në ajetet Kuranore?
Përgjigjja: Falënderimet e plota i takojnë vetëm Allahut.
Shprehjet e Kuranit nuk janë çdoherë të drejtuara gjinisë mashkullore me përjashtim të gjinisë femërore, por ato janë në tri kategori:
Një: Fjali të drejtuara veçanërisht për gjininë mashkullore, siç është fjala e Allahut: “Mos u martoni me paganet, përderisa të mos bëhen besimtare. Skllavja besimtare është më e mirë se paganja, edhe nëse u pëlqen juve.” Bekare, 221. Sikur që janë ajetet e luftërave dhe implementimit të sanksioneve, ngase kjo u drejtohet gjinisë mashkullore e jo edhe gjinisë femërore.
Dy: Fjali drejtuar vetëm gjinisë femërore, që mund të jenë dispozita të veçanta për to, sikur që janë ajetet e mbulesës, etj. Si fjala e Allahut: “E, kur të kërkoni prej atyre diçka, kërkoni (atë) prapa perdes.” Ahzab, 53. Apo të jetë dispozitë e përgjithshme, për dy gjinitë, por është në mënyrën e fjalive drejtuar gjinisë femërore: “falni namazin, jepni zeqatin dhe përuljuni Allahut dhe Pejgamberit të Tij!.” Ahzab, 33. (Në këtë ajet në gjuhën arabe foljet janë në formën e gjinisë femërore)
Tre: Fjali drejtuar dy gjinive, kjo ka ardhur në mënyrën e fjalive drejtuar gjinisë mashkullore, edhe pse vlen për dy gjinitë, sikur që janë ajetet që cekin shprehjet, si; “O bijtë e Ademit.”, “O ju të cilët keni besuar.” Njashtu ajetet ku foljet janë në shumësin e rregullt të gjinisë mashkullore, si: “kryeni namazin dhe jepnie zeqatin, dhe për hir të Allahut jepni hua.” Muzemil, 20.
Kjo është në pajtim me metodat e gjuhës arabe dhe retorikës, me pajtueshmërinë e drejtimit të përgjithshëm të ligjeve dhe dispozitave, kjo sqarohet si në vijim:
1-Dispozitat Kuranore janë të përgjithshme edhe për gjininë mashkullore edhe për atë femërore, po të ishin shprehjet fillimisht drejtuar gjinisë mashkullore e më pas të përsëritet e njëjta ndaj gjinisë femërore, në çdo ajet, do ishte në kundërshtim të retorikës dhe oratorisë. Andaj nuk do ishte e drejtë të thuhej: “O bijtë e Ademit”, dhe (O ju bijat e Ademit), në këtë mënyrë nuk flet një oratorë e për më tepër Kurani Fisnik, që është fjala më absolute, e retorikës dhe oratorisë.
Të gjithë arabët, në gjuhën e të cilëve zbriti ky Kuran, janë të pajtimit që shprejet drejtuar gjinisë mashkullore dhe gjinisë femërore së bashku të jenë në formën e shumësit të gjinisë mashkullore, e jo edhe të asaj femërore.
Shejh Muhamed Emin Shenkiti, Allahu e mëshiroftë, ka thënë: “Të gjithë gjuhëtarët arab janë unanim të dhënies përparësi gjinisë mashkullore ndaj gjinisë femërore kur vije në formën e shumësit, etj.”
2-Kjo është në pajtim edhe me besimin islam, me bazat dhe parimet e saja, se gjinia femërore pason gjininë mashkullore, Allahu i Madhëruar thotë: “Ai ju ka krijur prej një njeriu (Ademit); pastaj, prej tij ka krijuar shoqen e tij.” Zumer, 6.
Ashtu si gruaja e ka pasuar mashkullin në krijim, është e përshtatshme që ta pason atë edhe në shprehjet fetare.
3-Kjo është e përshtatshme edhe me ndarjen e detyrave fetare, ku nga urtësia e Tij absolute, dhe si sprovë për robërit e Tij, bëri që udhëheqësinë ta lë në duar të burrave, që nga udhëheqësi i përgjithshëm e deri në kryefamiljarë, e ngarkoi atë me obligime, e ditën e Kiametit Allahu do ta merr në pyetje për atë çfarë ka vepruar. Allahu thotë: “Meshkujt udhëheqin (dhe përkujdesën) për grtë, meqë Allahu i ka graduar (meshkujt) me disa cilësi (si fuqia fizike e tyre) mbi ato, – dhe, meqë ata shpenzojnë pasurnë e tyre (për furnizim).” Nisa, 34.
Shejh Abdurrahman Sadij, Allahu e mëshiroftë, ka thënë: “burrat kanë përparësi për vetëm një shkallë.” Pozitë dhe udhëheqje dhe përkujdesi ndaj grave, siç thotë Allahut: “Meshkujt udhëheqin (dhe përkujdesën) për grtë, meqë Allahu i ka graduar (meshkujt) me disa cilësi (si fuqia fizike e tyre) mbi ato, – dhe, meqë ata shpenzojnë pasurnë e tyre (për furnizim).” Nisa, 34. Pozita e pejgamberllëkut, gjykatësit, prijësit, e udhëheqësija e vilajeteve janë të veçanta për burrat.” (Tefsir Sadit, 102)
Gruaja në përgjithësi jetën e saj e kalon nën mbikqyrjen dhe udhëheqjen e burrit, që në fillim nën mbrojtjen e prindit e më pas nën mbikqyrjen e burrit të saj.
Allahu e di më së miri.
Burimi: albislam.com / Islamqa.info
Përktheu: Shpend Zeneli
