عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: كُنْت خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَوْمًا، فَقَالَ: “يَا غُلَامِ! إنِّي أُعَلِّمُك كَلِمَاتٍ: احْفَظْ اللَّهَ يَحْفَظْك، احْفَظْ اللَّهَ تَجِدْهُ تُجَاهَك، إذَا سَأَلْت فَاسْأَلْ اللَّهَ، وَإِذَا اسْتَعَنْت فَاسْتَعِنْ بِاَللَّهِ، وَاعْلَمْ أَنَّ الْأُمَّةَ لَوْ اجْتَمَعَتْ عَلَى أَنْ يَنْفَعُوك بِشَيْءٍ لَمْ يَنْفَعُوك إلَّا بِشَيْءٍ قَدْ كَتَبَهُ اللَّهُ لَك، وَإِنْ اجْتَمَعُوا عَلَى أَنْ يَضُرُّوك بِشَيْءٍ لَمْ يَضُرُّوك إلَّا بِشَيْءٍ قَدْ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَيْك؛ رُفِعَتْ الْأَقْلَامُ، وَجَفَّتْ الصُّحُفُ”.
رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ [رقم:2516] وَقَالَ: حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ.
وَفِي رِوَايَةِ غَيْرِ التِّرْمِذِيِّ: “احْفَظْ اللَّهَ تَجِدْهُ أمامك، تَعَرَّفْ إلَى اللَّهِ فِي الرَّخَاءِ يَعْرِفْك فِي الشِّدَّةِ، وَاعْلَمْ أَنَّ مَا أَخْطَأَك لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَك، وَمَا أَصَابَك لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَك، وَاعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ، وَأَنْ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ، وَأَنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا”.
Abdullah ibn Abasi, Allahu qoftë i kënaqur me të!, ka thënë:
“Një ditë, ndërsa isha mbrapa të të Dërguarit të Allahut ﷺ më tha:
“O djalosh, po t’i mësoj disa fjalë: “Ruaje Allahun, që Ai të të ruajë ty! Ruaje Allahun, që ta kesh pranë! Kur të lypësh, lypi Allahut e, kur të kërkosh ndihmë, kërko nga Allahu! Gjithashtu, dije se, po qe se të gjithë njerëzit do të mblidheshin për të të bërë mirë, nuk do të mund të të bëjnë mirë, pos asaj që ta ka caktuar Allahu, dhe anasjellas, nëse bashkohen për të të bërë dëm, nuk do të mund të të dëmtojnë, përveç asaj që ta ka caktuar Allahu. Tashmë lapsat janë ngritur dhe fletët janë tharë.”
E shënon Tirmidhiu [numër 2516] dhe thotë se është hadith hasen-sahih.
Në një transmetim tjetër, krahas të Tirmidhiut, thuhet:
“Ruaje Allahun, që ta kesh para vetes! Njihe Allahun kur të jesh në rehati, që të të njohë kur të jesh në vështirësi! Gjithashtu, dije se ajo që nuk të ka goditur, nuk do të mund të të godiste dhe se ajo që të ka goditur, nuk do të mund të të mos godiste. Po ashtu, ta dish se fitorja është me durimin, shpëtimi me mundimin dhe vështirësia me lehtësimin.”
Dobit e Hadithit:
1) Allahu xh.sh. e ruan rrobin e tij ai kur ruan kufijtë dhe sheriatin e tij duke zbatuar urdhrat dhe larguar prej ndalesave.
2) Ruaje Allahun xh.sh. e gjen përpara vetes d.m.th. të orienton kah çdo e mirë dhe të afron tek ato.
3) Allahu xh.sh. të ruan në dy forma, nëse ruan atë:
a) Të ruanë në fe duke të mbrojtur nga devijimet dhe shtuar udhëzimin në gradat edhe më të larta,
b) Ti ruan mirësitë e dunjasë p.sh. shëndetin, fëmijët, pasurin etj.
4) Kur njeriu ka nevojë për ndihmë, le të kërkojë atë prej Allahut xh.sh. nuk prish punë të kërkoj prej njerëzven dihmë për ata punë që ata kanë mundësi kryejnë.
5) I tërë umeti nuk mund ti bëjë dobi dikujt përpos se në rast se Allahu xh.sh e ka shkruar një gjë të till, as që do të mund ti bëje ndonjë dëm në rast që Allahu xh.sh. se ka shkruar.
6) Përgëzimi i madh për durimtarët dhe se fitorja është e lidhur ngushtë me durimin.
7) Çdo herë që njeriut i shtohet brenga afrohet zgjidhja nga Allahu xh.sh.
8) Mirësjellja e Pejgamberit a.s. me atë që është më i vogël siç i tha Abasit (o djalosh).
9) Ai që dëshiron të thotë një fjalë të rëndësishme duhet që të bëj një hyrje dhe tia tërheqë vëmendjen dëgjuesit.
10 Përgëzimi i pritjes së lehtësimit pasi që personi është goditur me vështirsi.
HADITHI I NËNTËMBËDHJETË
Përktheu: Vedat Skenderi
