Muhamed Ibn AbdulBaki el Bezar, thotë: “Asnjë çast të jetës sime nuk e humba në gjëra të kota.”
Ibn Akili thotë: “Nuk ia toleroj vetës sime ta humbi asnjë çast të jetës sime në gjëra të kota.”
Ahmed Ibn Sulejman Bulkasi aq shumë e shfrytëzonte kohën, saqë edhe kur ngrënte bukë, nga frika se po e humbte kohën, thirrte shokët e tij t’i lexonin me zë ndonjë pjesë nga libri gjatë kohës së ngrënies së ushqimit.
Ibn Atije e lexoi gjatë jetë së tij Sahihun e Buhariut shtatëqind herë.
Eba Sa’d Sem’ani kishte gjithsej shtatë mijë profesorë (hoxhallarë) tek të cilët mësonte diturinë gjatë jetës së tij.
Mexhd Ibn Tejmije (gjyshi Ibn Tejmijes) kur hynte në banjo, thërriste ndonjërin nga familjarët që t’ia lexonin një pjesë nga libri me zë nga jashtë, që mos t’i humbte koha.
Nga arabishtja: Suad B. Shabani
Burimi: albislam.com
