Pyetje: eselamu alejkum! le të supozojmë se është muaji i madhërishëm i agjërimit dhe në të njëjtën kohe fillon një luftë .. le të supozojmë se kjo lufte është me kundërshtarët e Allahut xh.sh .. në këtë rast a duhet të agjërosh apo të luftosh në rrugën e Allahut apo të dyja?
Gjithashtu, muslimanët kanë luftuar edhe luftëra te tjera në rrugën e Allahut xh.sh në kohëra të ndryshme. Do të doja të dija se si janë falur gjatë asaj kohe?
Përgjigje: falënderimi i takon Allahu, lavdia dhe paqja e Tij qofshin mbi të Dërguarin dhe ithtarët e tij:
Nëse ata që luftojnë në rrugë të Allahut janë në një largësi nga vendi i tyre që ua lejon atyre shkurtimin e namazit, atëherë u lejohet të mos agjërojnë dhe më vonë pas Ramazanit i kompensojnë ato ditë.
Nëse nuk janë udhëtarë por në vendin e tyre, kush mundet të agjërojë dhe luftojë, këtë e ka për detyrë. Ai që nuk mundet ta bashkojë agjërimin dhe luftën në rrugë të Allahut që e ka detyrim, i lejohet të mos agjërojë kurse më vonë, pas Ramazanit duhet t’i kompensojë ato ditë. (Fetava islamije 3/141,142)
Për sa i përket namazit në luftë që ndryshe quhet namazi i frikës, Allahu në Kuran ka thënë: “Kur të jesh ti (Muhamed) bashkë me ta dhe ju falë namazin, një grup prej tyre, duke i bartur armët, le të vijë e le të falet me ty (grupi tjetër në roje), e kur të bien në sexhde (të kryejnë një reqatë), këta le të qëndrojnë mbrapa jush (në roje) e le të vijë grupi tjetër, që nuk është falur, e të falet me ty dhe le t’i bartin armët dhe të jenë në gjendje gatishmërie. Ata që nuk besojnë, e dëshirojnë moskujdesin tuaj ndaj armëve e mjeteve që t’iu vërsulen njëherë me të gjitha fuqitë. Nëse jeni të lodhur nga ndonjë shi ose jeni të sëmurë, nuk është mëkat të mos i bartni armët, por mbani gatishmërinë tuaj. All-llahu ka përgatitë dënim nënçmues për jobesimarët.” Nisa (102)
Duke vështruar hadithet që tregojnë formën e këtij namazi, dijetarët kanë konkluduar se ky namaz ka disa forma. Unë po përmendi vetëm njërën:
{Komandanti e ndan ushtrinë në dy grupe. Njëri grup lidhet me të në namaz kurse grupi tjetër qëndron përpara armikut për t’i mbrojtur këta që falen. Komandanti (imami në këtë rast) e falë me grupin e parë një rekat, pastaj kur të ngritët për rekatin e dytë, ata ndahen nga imami dhe e plotësojnë rekatin e dytë secili veçmas, kurse imami vazhdon të qëndrojë në këmbë. Grupi i parë kur ta plotësojë rekatin e dytë secili veçmas, shkojnë dhe i zëvendësojnë grupin tjetër që bën roje, kurse këta të fundit vijnë dhe lidhen me imamin në rekatin e dytë. Në këtë gjendje, imami e zgjat rekatin e dytë më shumë se të parin në mënyrë që grupi i dytë ta arrijë. Kur imami të përfundojë rekatin e dytë dhe të ulet për teshehud, atëherë grupi i dytë që u lidh pas imamit ngritët në këmbë dhe e plotëson rekatin e mbetur, pastaj e arrin imamin ne teshehud dhe e përfundojnë bashkërisht namazin duke dhënë selam.” (Sherh mumti 4/298)
Burimi në gj. shqipe: albislam.com
