Pyetja: Unë jam një punonjës me një pagë mujore prej 2000 rijalësh saudit (500 euro përafërsisht). Familja ime është e varur nga unë dhe unë i paguaj të gjitha shpenzimet e tyre nga paga ime. Unë kam një bashkëshorte, vajzë, prindin, kam vëllezër e motra, për të cilët unë kujdesem.
Por pyetja ime është, si mund ta paguaj zeqatin për pasurinë time, kur burimi im i vetëm i të ardhurave është kjo pagë dhe të gjithë rrogat e mia shpenzohen për familjen time? Pra, kur duhet të paguaj zeqatin? Disa njerëz thonë se paga është si të vjelat bujqësore dhe nuk duhet të presë derisa të kalojë një vit i plotë hënor që të paguhet. Pra, kur detyrohem të nxjerr zeqatin për pagën time?
Përgjigjja: Falënderimi i qoftë Allahut.
Nëse një person ka një pagë mujore dhe shpenzon gjithçka dhe nuk i mbetet asgjë, kështu që në fund të muajit ai ka shpenzuar të gjitha paratë e tij, atëherë ai nuk duhet të paguajë zeqatin, sepse për zeqatin të jetë i obligueshëm duhet të ketë kaluar një viti i plotë (dmth., një vit i plotë nga data e posedimit të nisabit, nga shuma minimale e pasurisë në të cilën duhet të jepet zeqati).
Mbi këtë bazë, ju nuk jeni të detyruar të paguani zeqatin, përpos nëse kurseni ndonjë pjesë të pasurisë suaj dhe shuma arrin nisabin, dhe ka kaluar një vit.
Sa i përket personit që ju ka thënë se zeqati për rrogën është si zaqati i të vjelave bujqësore dhe nuk duhet të prisni derisa të kalojë një vit, nuk është e saktë.
Pasi që shumica e njerëzve punojnë me rrogë, mendojmë se është një ide e mirë të përshkruhet se si duhet paguar zeqati për pagat.
Zeqati për pagën e një punonjësi:
Punonjësi me pagë do të gjejë veten në njërën nga dy situatat e mëposhtme:
1 – Ose i shpenzon të gjitha paratë dhe nuk deponon asgjë, në të cilin rast ai nuk është i detyruar të paguajë zeqatin, si në rastin e personit që e ka bërë këtë pyetje;
2 – Ose do të tubojë një shumë të caktuar prej tyre, nganjëherë më shumë dhe nganjëherë më pak. Atëherë, si duhet llogaritur zeqati në këtë rast?
Përgjigjja është:
Nëse ai vendos që të mbajë pasurinë për të drejtat e tij dhe të mos japë ndonjë lëmoshë atyre që e meritojnë, përveç asaj që ai është i detyruar të japë, atëherë ai duhet të bëjë një tabelë për paratë e fituara dhe të shënojë çdo shumë dhe datën të cilën ai i ka vendosur për t’i ruajtur. Pastaj ai duhet të paguajë zeqat për çdo shumë veçmas kur të ketë kaluar një vit nga data kur ai i posedoi ato para.
Por nëse ai e zgjedh një metodë më të lehtë dhe dëshiron të jetë më bujar dhe t’i japë përparësi të varfërve dhe të tjerëve që kanë të drejtën e zeqatit, atëherë ai mund të paguajë zeqatin për të gjitha paratë që i zotëron prej kur kalon një vit nga data kur pasuria e tij e parë arriti nisabin. Kjo ka një shpërblim më të madh dhe është më i ngritur në shkallë; është më e lehtë për të dhe është më bujari ndaj të varfërve dhe nevojtarëve dhe të tjerëve që kanë të drejtën e zeqatit. Çfarëdo sasie shtesë do të konsiderohet si një “paradhënie” në zeqat për pasurinë për të cilën nuk ka kaluar akoma një vit.
(Nga Fetava el-Lexhnah el-Daimeh, 9/280).
Përshembull: një njeri merr pagën e tij për muajin Muharrem dhe tubon njëmijë rijal (250 euro), më pas edhe në muajin Sefer dhe në muajt e tjerë. Kur të vije muaji Muharrem i vitit të ardhshëm, ai llogaritë gjithçka që ka tubuar dhe paguan zeqatin e asaj shume.
Allahu e di më së miri.
Islamqa.info / albislam.com
Përktheu: Shpend Zeneli
