Falënderimi i takon Allahut të vetëm, paqja dhe selami qofshin mbi të Dërguarin e fundit, Muhamedin të birin e Abdullahut, mbi familjen dhe mbi gjithë shokët e tij.
Me të vërtetë Allahu na sheh e ne nuk e shohim, e di të fshehtën dhe të jashtmen tonë, Ai është Mbikëqyrësi Llogaritësi, Allahu i Madhëruar thotë: “All-llahu është mbikëqyrës mbi ju.” Nisa: 1. Po ashtu thotë: “A nuk e di ai se All-llahu e sheh?.” Alek: 14.
I Dërguari salallahu alejhi ue selem na ka urdhëruar që të turpërohemi prej Alllahut në mënyrën e drejtë, ibn Mes’udi radijallahu anhu ka thënë: i Dërguari salallahu alejhi ue selem ka thënë: “Turpërohuni nga Allahu ashtu siç meriton” i thanë: “O i dërguar i Allahut ne turpërohemi, falënderimi i qoftë Allahut, tha: “jo kështu porse turpërimi i vërtetë ndaj Allahut është ta ruash kokën dhe atë që është në të (mendjen), barkun dhe atë që mban në të, të përkujtosh vdekjen dhe sprovën. Ai i cili dëshiron Ahiretin braktis zbukurimet e kësaj bote, e ai i cili i bën këto është turpëruar nga Allahu ashtu siç meriton.”[1]
Ruajtja e kokës përfshin ruajtjen e gjithë shqisave, si përdorimi i saj në gjëra që e hidhërojnë Allahun, e ruan kokën nga pirja e verës që shëmton mendjen, apo gjëra të ngjashme, e ruan syrin të mos shikon në gjëra që nuk i lejohet të shikon, si në gratë apo foto amorale, të ruan dëgjimin të mos dëgjon përgojim e bartje të fjalëve, apo instrumente muzikore, të ruan gjuhën to mos flet fjalë që hidhëron Allahun, Allahu thotë: “pse të dëgjuarit, të pamurit dhe zemra, për të gjitha këto ka përgjegjësi.” Isra: 36.
Ruajtja e barkut përfshin barkun, zemrën e organin gjenital, të ruan zemrës nga sëmundjet e saj, si syefaqësia, zilia, mendjemadhësia, vetëpëlqimi, etj. Të ruan barkun të mos fut në te ushqim haram, të ruan organin nga veprimi i mëkateve si amoraliteti, intimiteti njëgjinor, vetëkënaqja, etj.
Më pas, të kujton çdo herë vdekjen, ngase përkujtimi i vdekjes zvogëlon shpresën, dhe nxit për punë, i Dërguari salallahu alejhi ue selem ka thënë: “Shpeshtoni përkujtimin e shkatërruesit të kënaqësive.”[2]
Të përkujton vdekjen dhe sprovat në atë gropë të errët, nuk ka të afërt as dikë tjetër pos veprave, nëse ato janë mirë falënderimi i qoftë Allahut, e nëse nuk janë të tilla atëherë të mos e fajëson pos veten e tij, kush dëshiron ahiretin le të le zbukurimin e kësaj bote, dëshirën për tu ngrit në te dhe nënçmimin e tjerëve, dëshirën për tu ngrit në udhëheqje, pasuri, pozitë dhe bukuri, Allahu thotë: “Atë vend të përjetshëm (xhennetin) ua kemi përcaktuar atyre që nuk duan as mendjemadhësi e as ngatërresë në tokë, e përfundim i këndshëm u takon atyre që i frikësohen All-llahut.” Kasas: 83.
Ky lloj i turpit quhet turp i adhurimit, me të cilën njeriu arrin gradat më të larta të fesë,që është ihsani, kur njeriu ndien gjithmonë se shikimi Allahut është kah ai, se Ai e shikon në çdo lëvizje dhe qëndrim të tij, e ai zbukurohet para Zotit me adhurime, dhe ka turp që Ai ta sheh në mëkat, apo në një gjendje që nuk i takon të jetë, siç është shfaqja e pjesëve tw turpshme siç përmendet në hadithin e Behz ibn Hakim, kur e pyeti të Dërguarin salallahu alejhi ue selem: “prej kujt ti mbulojmë pjesët e turpshme e prej kujt të ruhemi? Tha: “Ruaji pjesët e turpshme pos prej gruas tënde apo atë që ke nën pushtetin tënd.” Tha: O i Dërguar i Allahut, nëse dikush prej nesh është i vetëm? Tha: “Allahu është më meritor të turpërohemi nga Ai se sa njerëzit.”[3]
Rrëfehet se Ebu Bekri, radijallahu anhu, ka thënë: “Pasha Allahun unë e vendoj rrobën time mbi fytyrë kur jam vetëm i turpëruar para Allahut.”
Erdhi një njeri tek Husejn ibn Ali, radijallahu anhu, e i tha: Unë jam njeri mëkatar, dhe nuk kam dot durim ndaj mëkatit, më këshillo? Husejni i tha: “Veproi këto pesë gjëra, e më pas vepro çfarë të duash. Pyetësi i tha: më trego. Tha: “Mos ha nga furnizimi i Allahut, atëherë vepro çfarë të duash. Pyetësi i tha: Si? Prej nga të ushqehem, çdo gjë që është në gjithësi është furnizim i Tij. Hysejni itha: Dil nga toka e Allahut, dhe vepro çfarë të duash. Pyetësi tha: Si ka mundësi kur Atij nuk mund ti fshihet asgjë? Husejni i tha: Kërko një vend ku nuk do të sheh Allahu dhe vepro çfarë të duash. Pyetësi tha: Kjo është edhe më e rëndë se e kaluara, ku të banoj? Husejni i tha: Kur të vjen melaqja e vdekjes, largoje prej teje dhe vepro çfarë të duash. Pyetësi tha: Është e pamundshme! Husejni tha: Kur të fusin në zjarr ti mos hy, dhe vepro çfarë të duash, pyetësi i tha: Mjaft, prej sodit nuk do më sheh Allahu asnjëherë në mëkat.
Të nderuar mysliman, duhet gjithsesi të dimë se Allahu na mbikëqyr, ta Madhërojmë, ta nderojmë dhe të turpërohemi ashtu si meriton, e të mos konsiderojmë shikimin e Tij gjë e thjeshtë, ashtu siç pranojmë shikimet tjera.
E lus Allahun të na jep sukses në gjërat që i do dhe është i kënaqur me to, dhe të na largon nga gjërat që hidhërohet dhe i refuzon, falënderimi i takon Zotit të botëve.
Përktheu: Shpend ZENELI
[1] Tirmidhiu, Albani e ka vlerësuar hasen.
[2] Tirmidhiu, Nesaiu, ibn Maxhe, Albani e ka vlerësuar hasen sahih.
[3] Tirmidhiu, ibn Maxhe, Albani e ka vlerësuar hasen.
