VEPRIMI I TË MIRAVE PAS TË KËQIJAVE

SHEMBUJ NGA SUNETI PROFETIK

Ukbe ibn Amir, radijAllahu anhu, transmeton se i dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ve selem, ka thënë: “Shembulli i atij që vepron vepra të këqija, e më pas vepron vepra të mira, është si shembulli i një njeriu, i cili kishte veshur një mburojë të ngushtë që i nxinte frymën. Veproi një punë të mirë e iu zgjidh një hallkë, pastaj veproi një vepër tjetër (të mirë), e iu zgjidh edhe një hallkë, derisa të del ( i lirë nëpër) tokë.”[1]

SHPJEGIM I HADITHIT

Ky hadith jep kurajë për të shpejtuar në pendim kur njeriu vepron ndonjë gabim, e të vepron vepra të mira pas atij gabimi, sepse të mirat shlyejnë veprat e këqija, ashtu siç thotë Allahut: “Me të vërtetë, veprat e mira i shlyejnë veprat e këqija. Kjo këshillë vlenë për ata që i pranojnë këshillat.” Hud, 114.

Pra, ai i cili vepron një vepër të keqe, e më pas e pason atë vepër me një të mirë, sikur të ketë dalur nga një ngushticë në një hapësirë të gjërë, me veprat e mira.

Menaviu, ka thënë: “Veprimi i mëkateve ngushton gjoksin e njeriut dhe riskun e tij, (ato) e hutojnë dhe punët e tija nuk i lehtësohen, e bëjnë të urryer tek njerëit, e kur të vepron vepra të mira, këto (të mirat) i largojnë ato të këqijat, e kur të largohen, i zgjerohet gjoksi, risku, i lehtësohen punët dhe e duan njerëzit.”

DOBI NGA HADITHI

1. Vlera e veprave të mira, dhe se ato janë shkak i ngritjes së gradave dhe shlyerjes së mëkateve.
2. Mëshira e Allahut për krijesat e Tij, pasi që kur i sprovoi ata me mëkate i ndihmoi me pendim, me vepra të mira shlyerse, me sprova që fshijnë mëkatet, etj. Muslimani duhet që të shpeshton veprat e mira, që t’i largon prej vetes gjurmët e mëkateve e të gabimeve.
3. Të mirat, që janë veprat, nuk arrihet rezultati i tyre pos nëse janë të sinqerta dhe të kryera në formë të saktë, vepra të sinqerta janë ato që veprohen për hir të Allahut, dhe të sakta janë ato që veprohen sipas sunetit.

Përktheu: Shpend Zeneli

Burimi: albislam.com

_________

[1] Imam Ahmedi në “Musned” 25/543 me numër 17307. Shejh Albani, Allahu e mëshiroftë, e vlerësoi sahih në librin e tij “Silsile Sahihah” (Vargu u haditheve të vërteta) 7/55 me numër 2854.