Jemi të obliguar të ecim e jo të arrijmë. Jemi të obliguar me punë e jo me rezultate. Allahu i madhëruar thotë: ”
Dhe thuaj: “Veproni, Allahu do ta shohë veprën tuaj, edhe i dërguari i Tij e besimtarët, e vonë do të ktheheni te njohësi i të fshehës dhe të dukshmes, e do t’ju njoftojë për atë që vepruat” (Teube: 105)
Pas shpërnguljes së profetit dhe shokëve të tij nga Meka në Medinë, në Mekë nuk mbeti pos një numri të vogël nga muslimanët të cilët nuk u shpërngulën për shkak ndonjë sëmundjeje, moshës së shtyrë e tjerë. Në mesin e tyre ishte sahabiu i nderuar Damreh b. Xhundub, i cili nuk kishte mundësi të përballojë mundimin e udhëtimit dhe nxehtësinë e shkretëtirës andaj mbeti në Mekë përkundër dëshirës së tij, mirëpo nga ana tjetër nuk mund të duronte të qëndrojë në mesin e politeistëve, prandaj vendosi të injorojë sëmundjen dhe moshën e thellë dhe të merr mundimin e shpërnguljes. Kështu u nis Damreh drejtë Medines dhe gjatë udhëtimit iu rëndua sëmundja dhe kuptoi që do vdiste dhe se nuk do arrinte. U ndal dhe me njërën dorë kapi tjetrën dhe tha: Allahu im, ky është besatimi im ndaj Teje!
Pastaj kapi sërish dorën e tij me tjetrën dhe tha: ky është besatimi im ndaj profetit Tënd, dhe më pas ra i vdekur..
Xhibrili, alejhi selam, ia solli profetit lajmin e Damres, më pas zbritën ajetet “E kush del prej shtëpisë si migrues te Allahu dhe i dërguari i Tij, dhe e zë vdekja (në rrugë), te Allahu është mëshirues, mbulon të metat.” (Nisa: 100)
Profeti i tuboi shokët e tij dhe ju tregoi rastin e Damres dhe i tha fjalët e njohura “vërtet veprat vlerësohen sipas qëllimit…)
Damre fitoi atë që nuk e fituan shumë të tjerë, për shkak tij zbritën ajete dhe u thanë hadithe.
Raporti me Allahun nuk kërkon që të arrish cakun por të mjafton të vdesësh duke punuar dhe duke ecur drejt Tij nëse e synon Atë.
Pra në jemi të obliguar të ecim e jo të arrijmë.
Imam Shafiu, Allahu e mëshiroftë, ka thënë:
“Ecni drejt Allahut duke çaluar! Pritja e shëndetit është e kotë! Kujdesuni për udhëtimin tuaj drejt Allahut, ngase zemrat janë të dobëta ndërsa sprovat të rrëmbejnë!”
Nga arabishtja: Agim Bekiri
