Një nga dënimet më të mëdha që mund të përjetojë zemra e një njeriu në këtë botë, nuk është as sëmundja, as varfëria, as humbja e njerëzve të dashur, por largësia nga Allahu i Lartësuar. Kjo është ajo që e zbeh shpirtin, e errëson zemrën dhe e bën jetën e njeriut një udhëtim të zymtë pa drejtim.
Ibn Kajimi – Allahu e mëshiroftë – mjeku i shpirtave, këtë e spjegon shumë bukur në librine tij ku thotë: “Largësia nga Allahu është shkallë-shkallë: disa prej tyre janë më të rënda se të tjerat. *Shkujdesi (الغفلة) e largon zemrën nga Allahu;
*Mëkatet janë më të rënda se shkujdesi; *Bidatet janë më të rënda se mëkatet;
*Hipokrizia dhe shirku janë më të rëndat nga të gjitha.” (“Ed-Da’u ued-Devau”, fq. 79)
1. Shkujdesi apo pavëmendshmëria – hapi i parë drejt rënies
Në dukje e lehtë, por shkatërruese në heshtje. Kur njeriu harron Zotin e vet, zemra i ftohet, gjuha i thahet nga dhikri, dhe jeta humb bekimin. Shkujdesi është hapi i parë drejt një rruge që mund të çojë në shkatërrim të brendshëm.
2. Mëkatet – zinxhiri që e lidh zemrën
Pasi shkujdesi hap derën, mëkatet hyjnë në zemër si një pluhur që errëson pasqyrën e saj. Sa më shumë mëkate, aq më shumë largim. Dhe kur njeriu nuk pendohet, zemra i bëhet e rëndë për të qarë, për t’u përulur dhe për të ndjerë.
3. Bidatet – largim me mendimin se je afër
Më e rënda te bidatet është se njeriu mendon se është në rrugë të drejtë, ndërkohë që ecën në errësirë. Bidati është një devijim nga udha profetike, dhe kjo e bën atë më të rrezikshëm se mëkati, sepse i bllokon pendimin – pasi njeriu nuk e sheh gabimin.
4. Hipokrizia dhe shirku – largimi më i madh
Kjo është katastrofa e zemrës. Të jesh trupërisht me muslimanët, por zemra jote të jetë ndarë nga Allahu. Ose më keq, t’i bësh shok Atij në adhurim. Ky është largimi që e shkatërron njeriun në të dy botët – në dynja e në ahiret.
Si të rikthehemi tek Allahu?
Shpresa është gjithmonë e hapur për atë që e ndien largësinë dhe dëshiron kthimin. Në çdo shkallë të kësaj largësie, Allahu e pret me mëshirë penduesin, siç thotë në Kur’an:
“Thuaj: O robërit e Mi që keni bërë tejkalim ndaj vetes suaj! Mos u dëshpëroni nga mëshira e Allahut. Vërtet, Allahu i fal të gjitha mëkatet. Ai është Falës dhe Mëshirues.” (Zumer: 53)
Zemra është si një udhëtar që ose i afrohet dritës, ose zvarritet drejt errësirës. Largësia nga Allahu nuk ndodh papritur. Ajo ndodh kur gafleti zë vend në përditshmërinë tonë, mëkatet bëhen zakon, e bidatet mbulohen me justifikime. Kur zemra fillon të mos ndiejë më mungesën e Zotit – atëherë është koha për të qarë me gjithë shpirt dhe për t’u kthyer me gjithë fuqinë.
18/06/2025
